Rak - natrętny przyjaciel karpiarza

Zapewne nie jeden z nas, po kilkunastu godzinach oczekiwania na branie, po wyciągnięciu zestawów z wody, zauważył poobgryzane kulki, w niektórych przypadkach do połowy , czasem  z bałwanka pozostaje mały skrawek a najczęściej naszej przynęty niema wcale na włosie, jednym z powodów takiej sytuacji są raki występujące w naszych wodach, które niczym się nie przejmując smacznie zjadają naszą przynętę...
Omówię tu cztery gatunki raków występujących w naszych wodach.

RAK BŁOTNY
Dorasta do 30 cm, zwykle osiąga wielkość 15 cm. Jest mniej wymagający od raka szlachetnego, nie jest więc tak dobrym wskaźnikiem czystości wód. Zamieszkuje zbiorniki wodne o zamulonym dnie. Odżywia się roślinami o dużej zawartość wapnia jak moczarka, rogatek, rdestnica, wywłócznik, a także drobnymi bezkręgowcami – ślimakami i padliną. W Polsce gatunek podlega ochronie. Podobnie jak rak szlachetny, znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. Oba te gatunki są wypierane przez introdukowane raki pręgowane i sygnałowe.


RAK PRĘGOWANY
Jego naturalnym obszarem występowania jest Ameryka Północna. Został sprowadzony przez niemieckiego hodowcę w 1890r. Rozpowszechnił się na większość obszaru Europy. Powodem introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcie europejskich raków. Nowy gatunek okazał się jednak nieprzydatny gospodarczo, ze względu na małe rozmiary i gorszy smak. Wypiera ze środowiska naturalnego inne raki ze względu na swoją odporność na niekorzystne warunki środowiska i choroby (jest nosicielem dżumy raczej). Jest mniejszy od innych raków, zwykle osiąga wielkość 8 cm, maksymalnie 13. Od pozostałych gatunków różni się przede wszystkim charakterystycznymi czerwonymi pręgami na ogonie, od których pochodzi jego nazwa. Ze względu na duże zdolności przystosowawcze ocenia się, że może żyć wszędzie. Żyje nawet w wodach pozaklasowych co oznacza, że nie może być wskaźnikiem czystości wody. Rak pręgowany jest uważany za gatunek szkodliwy(gatunek inwazyjny). Nie wolno go wprowadzać do zbiorników wodnych.


RAK SYGNAŁOWY
Jeden z gatunków raków pochodzących z Ameryki Północnej a obecnie występujących także w , w Europie i Polsce Został sprowadzony w latach sześćdziesiątych do Szwecji, a później do innych krajów europejskich. Powodem jego introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcia rodzimych gatunków raków. Rak sygnałowy jest na nią odporny, jednak jest jej nosicielem, przez co przyczynia się do dalszego spadku liczebności innych gatunków raków . Podobnie jak rak pręgowaty jest uznawany za gatunek inwazyjny. Pokrojem ciała przypomina inne raki. Różni się od nich przede wszystkim jasnoniebieską lub białą plamą na szczypcach. Dorasta do 16cm, i masy 170 g. Jest wszystkożerny. Jest bardziej płodny i rozwija się szybciej od rodzimych gatunków raków.


RAK SZLACHETNY
Określany jako "barometr czystości wody", gdyż jest on bioindykatorem czystości wód. Jeszcze sto lat temu nasze wody były pełne raków szlachetnych oraz rakow błotnych który jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX w. przywleczono z Ameryki Północnej śmiertelną dla raków europejskich chorobę zwaną raczą dżumą, a potem jeszcze uodpornionego na nią amerykańskiego raka pręgowatego, który lepiej znosząc zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zaczął wypierać raka szlachetnego z wielu obszarów.


Występowanie w dzikich rzekach, strumieniach o czystej i bogatej w tlen wodzie. Unikają wód z mulistym lub zabagnionym dnem. Żywi się głównie roślinność podwodna jak moczarka, rogatek, ramienica, rdest i glony. Drugie miejsce w jadłospisie zajmują drobne wodne bezkręgowce jak małżoraczki, skąposzczety, wioślarki,chruściki i mięczaki, oraz martwe zwierzęta jak śnięte ryby i padlina. Pełnią ważną rolę czyścicieli dna z rozkładających się resztek. Prowadzi nocny tryb życia. Dzień spędza w ukryciu w wykopanych przez siebie norkach, pod korzeniami drzew lub innymi naturalnymi zagłębieniami. W ten sposób chroni się przed drapieżnymi rybami – przede wszystkim okoniem i węgorzem. Najwięcej raków pada ofiarą tych ryb w okresie linienia, kiedy to przez około dwa dni pozbawione twardej skorupy są całkowicie bezbronne.  Głębokość na jakiej przebywa zależy od temperatury wody. Na niewielkich głębokościach bytuje wiosną i latem, a żeruje na płyciznach. Kiedy nadejdą jesienne chłody schodzi w niższe partie wód jednocześnie mniej jedząc. W zimie nie pobiera pokarmu wcale. 
 
  
Jeżeli zdarzy się taka sytuacja a jest to dość częste w wodach gdzie raki występują w sporej populacji, że wyciągniemy zamiast karpia pięknego raka, miejmy na uwadze że niektóre gatunki są pod ochroną, i wypuśćmy go z całym szacunkiem, to taki sam mieszkaniec naszej wody jak  karp:)



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz - wpisz komentarz i wciśnij OPUBLIKUJ
ZAPRASZAMY DO KOMENTOWANIA I SUBSKRYPCJI !